[ จากเด็กวุ่นวายของเธอ ]

1.
วันที่ฉันได้รับรู้จากปากของเธอ..
ว่าเธอเบื่อเหลือทนกับคนอย่างฉัน..
ดีแต่ทำให้เธอรำคาญได้ทุกวัน..
วุ่นวายอะไรกันกับชีวิตของเธอ..

2.
เธอจ๋า..เธอรู้ไหมว่าน้ำตาฉันแอบไหล..
จากนั้นเรื่องราวในใจมันก็ล้นเอ่อ
รวมถึงคำว่ารัก..บอกไปยังเธอ
คงเป็นเพียงคำเพ้อเจ้อ..อย่าไปจำ..

3.
ที่ฉันทำทุกอย่างให้ไปด้วยชีวิต
ไม่เคยคิดอยากได้กลับไม่เคยฝัน…
เพียงมีสุชที่ได้รัก..ไปวันๆ
ขอแค่ฉันเห็นเธอยิ้มได้…ก็ดีใจ

4.
แต่ความจริงที่ฉันไม่เคยรู้..
ว่าเธออยากคบกับฉันอยู่บ้างไหม
ที่มาหาเพราะคิดถึงและห่วงใย
กลายเป็นได้เพียงอะไรที่ไม่ต้องการ

5.
ฉันร้องขอเพียงความหวังหากยังอยู่
ฉันไม่รู้ว่าจะยืนอยู่ตรงไหน
หากมีหวังก็คงยังรักได้ต่อไป
หรือไม่ก็จะตัดใจไปจากกัน

6.
ไม่ได้ต้องการเรียกร้องให้รักตอบ
ไม่ต้องการให้เธอปลอบยามเจ็บช้ำ
แค่ขอใครสักคนที่จริงใจต่อกัน
เป็นเพื่อนใจให้แก่กันเท่านั้นเอง

7.
เธอว่าเหนื่อย..ฉันเหนื่อยแทนรู้บ้างไหม..
คนข้างใจ..แต่กายไกล..เขาห่วงหา
เพียงอยากให้เธอได้พักผ่อนสักครา..
เพียงเพราะว่าไม่อยากให้เหนื่อยเกินไป..

8.
หากไม่เป็นการรบกวนเธอมากนัก
ขอเธอจักช่วยบอกฉันหน่อยได้ไหม
ฉันมีสิทธิ์คิดฝันต่อ..หรือว่าไม่
ควรรักเธอต่อไปหรือควรจากลา..

9.
เพราะว่าฉันอยากเห็นเธอมีความสุข..
หากคบกันอยากให้สุขใจมากกว่า
ถ้าคบกันแล้วทุกข์ใจ..ฉันขอลา..
ไม่มีค่าหากเจ็บกัน..ทั้งสองคน…

++

ถึงนางสาวแก้มป่อง..

เราเข้าใจทุกอย่าง ทุกเหตุผลที่คุณบอกเรานะ..
แต่สิ่งเดียวที่อยากรู้จริงๆ ก็คือ… สิ่งที่เราทำให้กันตลอดเวลาที่รู้จักกัน
คุณเคยมีความสุขกับมันหรือเปล่านะ
.. แต่เรามีความสุขจังเลย
หากคุณมีความสุขบ้างสักนิดนึง… เราขอบคุณและดีใจมากๆ
แต่หากไม่ใช่… เราขอโทษที่งี่เง่ากับคุณฝ่ายเดียวมาตลอด..
และคงจะขออยู่เฉยๆ แบบไกลๆ อย่างนี้..จนกว่าคุณจะสบายใจ..
เพราะเราคงทำไม่ได้ ที่จะเลิกรู้สึกดีๆ กับคุณ และเลิกที่จะห่วงใยคุณ
แต่หากคุณไม่ต้องการ เราคงขอเก็บไว้ในใจคนเดียว
และจะรอวันที่คุณต้องการเมื่อไร..เรายังอยู่ตรงนี้เสมอนะครับ

ขอบคุณมากๆ ที่คุณเป็นแรงบันดาลใจให้เราได้แต่งกลอนได้อีกครั้ง..

+ป.ล.+

ขอบคุณอีกครั้งที่อ่านกลอนทุกบทของเรานะ
..และขอโทษที่รบกวนเวลาของคุณอีกครั้ง

Erosagape:(07/09/06 19.30 น.)
ที่ www.aromdee.com/story_poem

++

Poem And All Word by Erosagape
ที่มา http://www.aromdee.com/story_poem/view.php?topic_id=3457
อ่านแล้วชอบก็เลยเอามาโพสต์ไว้ให้อ่านกันนะคะ
ในความแตกต่าง ก็มีความเหมือนที่รู้สึกได้อยู่ T . T
เจ้าของกลอนเค้าคงเจอเรื่องเศร้า..แต่ก็ไม่ได้มีเค้าคนเดียวหรอก
ที่ต้องเจอเรื่องอะไรประมาณเดียวกับในกลอนที่เค้าแต่งน่ะนะ ^^”