โปรดอย่าลืมคนทางนี้ที่ยังคอย
ทำตาปรอยคอยชะเง้อด้วยความหวัง
ใจลอยลอยเหงาหงอยน้อยใจจัง
เฝ้ารอฟังข่าวคราวของคนไกล



ส่งหัวใจตามติดประชิดแล้ว
ยังไม่แคล้วคิดถึงอย่างอ่อนไหว
ด้วยห่างหายไร้เงาเมื่อห่างไป
ความเงียบงันเกาะกุมใจให้วังเวง

โปรดติดต่อกลับมาหากันบ้าง  
เติมพลังใจอ้างว้างว่างโหวงเหวง
ให้เต็มตื้นด้วยข้อความอย่างกันเอง
ให้ครื้นเครงคนรอเลิกท้อใจ