pokky says:

เหมือนหัวใจหลุดลอยไปแสนไกล
ไม่สามารถบอกกล่าวกับใคร
เก็บความเงียบงันเงียบงำในใจ
ไม่เอื้อนเอ่ยบอกใครยินยล
แสงสว่างวิบวับวอมแวมนิดน้อย
ดังหิ่งห้อยค่ำคืนแรมกลางสายฝน
ดังความหวังแห่งการรอใครหนึ่งคน
ให้กลับมาหาอีกหนึ่งคนที่คอยรอ
คิดสิ่งดีหวังสิ่งใดจักเห็นผล
คืนมืดมนยังมีแสงที่วอนขอ
ให้สว่างอุ่นใจประกายทอ
ไม่ย่อท้อวันพรุ่งมาฟ้าเปิดทาง

Cuz im so in love with what we were

Im not breathing im suffocating without you

Do u feel it to